واجبات الهی ، پیرو مصالح و منافعی است که مکلف با انجام آنها، به آن مصالح و منافع دست می یابد و زمینه رشد معنوی و کمال او فراهم می گردد. در این میان بسیاری از مصالح و منافع عبادات بر بندگان مخفی و پوشیده است؛ از این رو دسترسی به علت اصلی و منحصر به فرد احکام میسر نیست، هر چند با استفاده از آیات و روایات به بعضی از علتها و حکمت های احکام به دست می آید/
بنابراین آنچه در پاسخ پرسش فوق می توان گفت این است که:
1 - روزه: روح تقوا و پرهیزگاری را در انسان پرورش می دهد و مایه پاکی درون می گردد:
" "کُتِبَ عَلَیْکُم الصِّیامُ کَما کُتِبَ عَلَیالَّذینَ مِنْ قَبْلِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَتَّقوُنَ
«روزه بر شما نوشته شد همانگونه که بر کسانیکه قبل از شما بوده اند نوشته شده، تا پرهیزگار شوید.»
2- روزه: تحمل گرسنگی و تشنگی زودگذر است و پاداش آن ایمنی از آتش جهنم و برخورداری از بهشت و نعمت های بی انتهایالهی و سیراب شدن همیشگی می باشد. پیامبر(صلیالله علیه وآله وسلم) می فرماید:
"اِنَّ فِیالْجَنَّهِ باباً یُقالُ لَهُ الرَّیانُ یَدْخُلُ مِنْهُ الصّائِموُنَ یَوْمَ القِیامَهِ"
«در بهشت دریاست به نام «ریّان» (سیراب شدن) که فقط روزهداران از آن وارد بهشت می شوند.»
3- روزه: موجب وسعت رزق و رفع فقر و تنگدستی می شود؛ چنانکه شخصی خدمت امام کاظم(علیه السلام) شرفیاب شد و عرض کرد: یابن رسولالله فقیر و تنگدست هستم. حضرت فرمود: "صُمْ وَ تَصَدّق" «روزه بگیر و صدقه بده.»
و سلامت بدن می باشد. چنانکه رسول خدا(صلیالله علیه وآله وسلم) می فرماید: «صوُمُوا تَصِحّوُا» «روزه بگیرید تا سلامت باشید.» امروزه در طب ثابت شده است که بسیاری از امراض از قبیل مرض قند، بیماری های پوستی ، کلیوی ، چربی خون با امساک و روزه درمان می شود/
5- روزه: از بعد اخلاقی ، غرایز را تعدیل و روح انسان را شفاف و پاک و اراده او را قوی می سازد/
6- روزه: از بعد اجتماعی موجب توجه و احسان به دیگران می شود؛ چه اینکه رنج گرسنگی و تشنگی روزه دار ثروتمند را متوجه مستمندان و نیازمندان می نماید/
7- روزه: موجب می شود تا روزه دار هنگام ملاقات پروردگار خشنود و خرسند باشد. پیامبر(صلیالله علیه وآله وسلم) فرمود:
"لِلصّائمِ فَرحَتانِ، حینَ یُفْطِرُ و حینَ یَلْقیربَّهُ"
«برای شخص روزه دار دو شادی است، یکی هنگامیکه افطار می کند و دیگری هنگامی که پروردگارش را ملاقات کند
